Oorspronkelijke toelichting

De onderstaande toelichting is behouden als inhoudelijke context. Omdat wetgeving, beleid en rechtspraak kunnen wijzigen, is het verstandig om bij concrete beslissingen altijd de actuele situatie te laten beoordelen.

De inschakeling van een recherchebureau buiten medeweten van de werknemer heeft geleid tot het oordeel van de kantonrechter dat een billijke vergoeding gesteld dient te worden op € 55.000,= bruto, naast de transitievergoeding van € 38.000,= bruto.
Wat was er aan de hand? Een werknemer was 18 jaar in dienst en had gezondheidsklachten, die op zeker moment leidden tot algehele arbeidsongeschiktheid, naar het oordeel van de bedrijfsarts.
De werkgever werd anoniem getipt, dat de werknemer veel fysieke werkzaamheden verrichtte tijdens zijn ziekte in zijn eigen onderneming.
Dit leidde ertoe dat de werkgever het bedrijfsrecherchebureau Hoffmann opdracht gaf om de werknemer te volgen en daarover rapport uit te brengen. Aan de hand van de uitkomsten van dat rapport wenste de werkgever overleg te voeren met de werknemer. De werknemer stelde zich op het standpunt dat de werkgever was geïnformeerd en toestemming had gegeven voor zijn nevenwerkzaamheden.
De werkgever concludeerde dat de werknemer niet ziek zou zijn en dat daardoor het vertrouwen in de arbeidsrelatie was verdwenen en wendde zich tot de kantonrechter met het verzoek tot ontbinding. De werknemer stelde een tegenverzoek in, waarin hij vorderde dat het ontbindingsverzoek van de werkgever zou worden afgewezen en aangezien hij erkende dat het vertrouwen was komen te ontbreken, stelde de werknemer zelf een vordering in tot ontbinding met toewijzing van de transitievergoeding en een billijke vergoeding ad € 100.000,= bruto.
De kantonrechter was van oordeel, dat de bedrijfsarts had geoordeeld dat de werknemer arbeidsongeschikt was en indien de werkgever het daar niet (langer) mee eens was dat hij dan een herkeuring had dienen aan te vragen. Immers alleen een arts is bekwaam en bevoegd om arbeidsongeschiktheid vast te stellen en dus niet de werkgever. Ten tweede achtte de kantonrechter het onrechtmatig, dat de werkgever een recherchebureau had ingeschakeld, mede op grond van inbreuk van de privacy. Voorts was het aan de werknemer pas achteraf meegedeeld dat een dergelijk bureau was ingeschakeld. De kantonrechter wees vervolgens het ontbindingsverzoek van de werknemer toe, toekenning van de transitievergoeding van € 38.000,= bruto en een billijke extra vergoeding van € 55.000,= bruto.
De conclusie is, dat in dergelijke gevallen een herkeuring dient te worden aangevraagd. Voorts dat het inschakelen van een bedrijfsrecherchebureau een riskante aangelegenheid is, omdat zulks snel als een onrechtmatige inbreuk op de privacy van de werknemer wordt aangemerkt. Win dus altijd eerst advies in, indien u vermoedt dat uw werknemer niet daadwerkelijk ziek is!