Bij een recht op loon bouwt de werknemer ook vakantiedagen op. Viermaal de overeengekomen arbeidsduur per week, ofwel twintig dagen per jaar bij een voltijds arbeidsomvang. Alles daarboven zijn ‘bovenwettelijke’ vakantiedagen. Nederlanders hebben gemiddeld 25 vakantiedagen per jaar. Tel daar zo’n acht nationale feestdagen bij op en we zitten (gemiddeld) op 33 dagen. De Russen hebben het meest vrij (minstens veertig dagen per jaar) en de Mexicanen met dertien dagen per jaar het minst.

Vaststellen van de vakantieperiode

Hoofdregel is dat de vakantieperiode wordt vastgesteld door de werkgever, maar overeenkomstig de wensen van de werknemer. Bij ‘gewichtige redenen’ kan de werkgever die wensen naast zich neerleggen, mits hij dat de werknemer binnen twee weken na een schriftelijke vakantieaanvraag laat weten. Doet de werkgever dat niet, dan is de vakantieperiode conform de wensen van de werknemer vastgelegd.

Bij cao of een schriftelijke overeenkomst kan van de hoofdregel zijn afgeweken. Denk bijvoorbeeld aan de afspraak dat werknemers alleen tijdens de bouwvak op een langere vakantie mogen. Een gewichtige reden voor het bedrijf om de vakantieaanvraag te weigeren, doet zich voor als het verlof zou leiden tot een ernstige verstoring van de bedrijfsvoering. Denk aan een klein bedrijf waarbij alle medewerkers tegelijk op vakantie willen, waardoor het bedrijf feitelijk zou moeten sluiten.

Te laat terug: werkverzuim?

Een jaarlijks terugkerend probleem: de werknemer die te laat van zijn vakantie terugkomt. De drie weken familiebezoek worden opeens vier weken. Niet zelden onverwachts. De extra vierde week was bijvoorbeeld wel vooraf door de werknemer aangevraagd, maar – vanwege gewichtige redenen – tijdig door de werkgever geweigerd. De werkgever die aan het werkverzuim consequenties wil verbinden, zoals een eventueel ontslag op staande voet, doet er verstandig aan deze mogelijkheid vooraf met de werknemer te communiceren. Een gewaarschuwd mens telt immers voor twee. Uit rechtspraak volgt bovendien dat een eventueel misverstand vaak voor rekening en risico van de werkgever komt.

Bron: pwnet.nl